Ky ekzaminim ka për qëllim të ofrojë një analizë të thelluar dhe shkencore të profilit psikologjik dhe shpirtëror të “liderit” Shaqir Fetai, i cili ka arritur pozicionin e pushtetit përmes intrigave, strategjive të sofistikuara dhe mbështetjes së strukturave të fshehta inteligjente. Analiza synon të vlerësojë tiparet e karakterit, dinamikat e brendshme dhe pasojat që kjo mënyrë lidershipi mund të ketë mbi individin, institucionin dhe shoqërinë
Doc. Dr. Edi Malushi, psikolog klinik
Lidershipi i Fetait përbën një profil kompleks psikologjik, ku bashkohen inteligjenca strategjike, intuita sociale dhe aftësitë manipulative. Ky kombinim i fuqishëm aftësish analitike dhe emocionale përdoret kryesisht në mënyrë instrumentale për të arritur qëllimet e pushtetit dhe për të ruajtur dominimin personal. Psikologjikisht, Fetai paraqitet shpesh i qetë, i vendosur dhe i kontrolluar në publik. Ky vetëkontroll i jashtëm, megjithëse duket si shenjë stabiliteti, fsheh tensione të thella të brendshme: ndjenja fajësie, cenueshmërie, frikë nga dështimi dhe paranojë mbi rrethin social. Marrëdhëniet personale janë kryesisht instrumentale, ndërsa besimi te të tjerët është minimal, duke gjeneruar një vetmi ekzistenciale dhe një izolim emocional të thellë. Për këtë arsye, individët e këtij profili shpesh eliminojnë ata që kanë pasur ndikim në karrierën e tyre para se të arrijnë pushtetin.
Një dimension thelbësor i karakterit të Fetait është nevoja për dominim dhe kontroll të plotë mbi çdo aspekt të pushtetit, vendimet dhe burimet. Kjo nevojë shpesh ka rrënjë në përvoja të hershme jetësore ose në ndjenja të pamjaftueshmërisë, duke krijuar tension të vazhdueshëm midis ambicies ekstreme dhe frikës nga humbja. Ky tension shfaqet përmes intrigës, manipulimit dhe strategjive të sofistikuara për ruajtjen e pushtetit, dhe shoqërohet me stres kronik, ankth dhe vetëvlerësim të paqëndrueshëm. Për pasojë, rri sa më larg njerëzve të ditur, pragmatikë dhe kreativë, duke afruar pranë vetes analfabetë funksional!
Në fazat e hershme të pushtetit, Fetai shfaq vetëbesim të jashtëzakonshëm, aftësi për të imponuar rregulla dhe orientuar grupin, si dhe karizëm që tërheq dhe imponon respekt. Ai din të lexojë njerëzit me saktësi dhe të krijojë lidhje të kontrolluara, duke përdorur marrëdhëniet si instrumente për ruajtjen e pushtetit. Megjithatë, me kalimin e kohës, paranoja dhe kontrolli i tepruar mund të intensifikohen, duke e izoluar liderin dhe duke kufizuar iniciativën dhe besimin në institucion.
Psikologjikisht dhe shpirtërisht, Fetai përjeton tension midis dëshirës për sukses dhe frikës nga humbja. Ndërkohë që duket i kontrolluar, brenda ekzistojnë luhatje të thella të vetëvlerësimit dhe ndjenja izolimi, pasi marrëdhëniet janë të kushtëzuara nga interesi dhe manipulimi. Ky tension mund të përkthehet në obsesione për statusin, fuqinë dhe kontrollin mbi çdo aspekt të institucioneve që drejton. Prandaj edhe gjithnjë e më tepër duket i vetmuar, i izoluar, i debuar, ndërsa këtë mundohet ta kamuflojë me thirrje të njerëzve në kabinet te cilet pastaj i paraqet si vizitorë që kanë mall për bashkëpunim me një puçist!
Pasojat e këtij lidershipi nuk ndikojnë vetëm mbi individin, por edhe mbi institucionin dhe shoqërinë. Frika, pasiguria dhe intrigat krijojnë një kulturë ku kritika dhe inovacioni nuk kanë hapësirë, moraleja bie dhe institucionet funksionojnë më shumë sipas logjikës së mbijetesës së liderit sesa sipas objektivave dhe normave. Ky ambient prodhon një cikël vicioz, ku edhe ata që janë afër zhvillojnë sjellje manipulatore, duke thelluar kulturën e intrigës dhe mosbesimit.
Shkenca e psikologjisë tregon se liderët e këtij profili, shpesh me tipare Makiavelise dhe narcisiste, mund të lulëzojnë për një periudhë të shkurtër falë inteligjencës strategjike, karizmës dhe aftësive manipulative. Por fundi psikologjik dhe shpirtëror zakonisht shënohet nga kolapsi i vetëvlerësimit, ankthi kronik, izolimi ekstrem dhe zhgënjimi ekzistencial. Iluzioni i kontrollit i pandërprerë mund të sfidohet nga realiteti, duke shkaktuar paranojë progresive, mikromenaxhment ekstrem dhe rënie dramatike të aftësisë për të marrë vendime. Pushteti dhe karizma që dikur ishin forcë, tani shndërrohen në burim të padurueshëm stresi, duke çuar në kolaps psikik dhe shpirtëror, ku individi përjeton zhgënjim të thellë, vetmi ekstreme dhe ndjenja të thella tradhtie nga ata që dikur i besonte.
Prandaj, në fazat e avancuara të krizës psikologjike dhe shpirtërore, një lider i këtij profili shpesh zhvillon nevojën kompulsive për legjitimim të jashtëm simbolik, duke kërkuar me çdo kusht përfshirje në forume apo evente ndërkombëtare formalisht prestigjioze, por shpesh të zbrazëta në përmbajtje reale (“Davos” etj.). Në interpretimin psikologjik, kjo sjellje nuk buron nga zhvillimi autentik institucional apo akademik, por nga përpjekja për të kamufluar krizën e brendshme, rënien e autoritetit dhe fragmentimin e identitetit të vet. Instrumentalizimi i emrave të mëdhenj ndërkombëtarë, madje edhe përmes ndërmjetësimeve të dyshimta dhe figurave tashmë të diskredituara në qarqet akademike si produkte të inteligjencës oportuniste (Y. P.), shfaqet si mekanizëm mbrojtës i dëshpëruar. Kjo nevojë për vetë-legjitimim artificial shpërthen pikërisht atëherë kur kriza e brendshme thellohet dhe bëhet gjithnjë e më e dukshme, duke treguar se lideri nuk ndodhet më në fazën e kontrollit të pushtetit, por në fazën e mbijetesës psikologjike të tij.
Në përfundim, profili i liderit Shaqir Fetai tregon se fuqia e fituar përmes intrigës dhe manipulimit është e brishtë dhe mbart një barrë të rëndë psikologjike dhe morale. Tensioni i brendshëm midis ambicies ekstreme dhe cenueshmërisë, paranoja, izolimi dhe nevoja për kontroll absolut shënojnë fundin dramatik të këtij profili, duke lënë pasoja të thella mbi karakterin, shëndetin mendor dhe institucionin që ai drejton. Përfundimisht, ky profil dështaku është i pranueshëm vetëm në ndonjë materie dramatike si personazh tragji-komik!
